Er is iets magisch aan de plek waar land het water ontmoet. Vanuit de lucht ontvouwt zich een ander perspectief – een wereld van lijnen, vormen en kleuren die je vanaf de grond nooit zou zien. In deze serie dronefoto’s zweef je mee boven kustlijnen, vaak loodrecht naar beneden gefotografeerd, elk beeld opgebouwd uit meerdere frames van meerdere HDR-opnames, soms meer dan 30 foto’s, die samen één naadloos geheel vormen.

Wat van dichtbij ruig of rommelig lijkt, wordt van bovenaf bijna abstract: brekende golven als penseelstreken, strekdammen en glofbrekers als geometrie, strandlijnen als handtekeningen van de natuur. Elk beeld is een stil verhaal over beweging, erosie, rust en oneindigheid.

Deze beelden nodigen uit om stil te staan – én om opnieuw te kijken. Naar de grens tussen aarde en oceaan. Naar hoe klein wij zijn, en hoe groots het landschap.